जन्म

जन्म
आकाशात काळे ढग जमा झाले
एका क्षणात अंधारुनी आले
काय झाले मज न कळले
हवेच्या माऱ्याने वेडे झाड झुलले ||
काय हा झोंबरा वारा
त्यातही या कोसळती गारा
पाने उडती पहा भरारा
नृत्य करिती या जलधारा ||
सारे निवले, शांत झाले
सारेच जीव गारठलेले
बीज वेडे धरणीवर पडलेले
मातेच्या कुशीत अंकुरलेले ||

- सौ प्रगती कांबळी

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

तुमचा नवरा तुम्हाला फसवत तर नाही ना? .... कस कळेल ..... ? वाचा इथे .....

Image
आजच्या फास्ट टेकनॉलॉजि मध्ये खूप दूरच्या आणि जुन्या मैत्रिणी आणि मित्र यांच्याशी आपण परत भेटतो ... किंवा टाच मध्य राहतो .... यातच काही संधी साधू नवरे आपली पोळी शेकून घ्यायचा प्रयत्न करतात. संशोधनात सिद्ध झाले आहे कि वय वर्ष ३० ते ४० च्या दरम्यान विवाह बाह्य संबंध जास्त चालतात. काय करणे असू शकतात या मागे .... ? १) लग्न होऊन साधारण ३-४ वर्षा नंतर त्यातलं नावीन्य संपल्या सारखं वाटत २) वैवाहिक जीवनात खूप साऱ्या जबाबदाऱ्या येतात ३) काही तरी नवीन व रोमांचिक करायचं खूप मन होत ४) पत्नी हि घराच्या कामात व नोकरी संभाळतं पार थकून जाते व पूर्व सारखी किंवा प्रियासी सारखी प्रेम करू शकत नाही ५) मोठा परिवार असल्यास नाते संबंधात मोकळीक मिळत नाही ६) मुलांची जबाबदारी वाढते ७) आणि काही पुरुषांच्या बाबतीत " जित्याची खोड मेल्या शिवाय जात नाही " हीच गत ८) तर काही पुरुषांच्या मनात येते कि " मी आता माझी सगळी जबाबदारी नीट पडली आहे तर आता मला माझ्या मन सारखं जगायचं हक्क आहे " ९) काहींच्या बाबत त्यांची ती लैंगिक गरज होऊन जाते , जी कि घरी पूर्ण होत नाही. असे नाही कि स्त...
Read more

आठवण

आठवण सांग ना सजना , का छळते याद ही ... विव्हळूनी जीव हा , का जाते जाण ही || एक एक दिस मज युगा सम भासे रात्रीचे काय सांगू ? तळमळू जीव लागे || आठवणीत तुझ्या सरता सरे दिस ना रात्रीचे काय करावे ? मज काही बघ सुचेना || ढाळीत मूक अश्रू....... रात्र पुढे सरते ..... माझे मज कळेना , का मन हे गलबलते || येशील केंव्हा प्रिया तू ? मी रोज वाट पाहते रोज दिस ढळतो , पण वाट ना ही सरते || तुज विन दूर देशी एक दिस ही न जावे हीच मनीषा असता , का जीवनात हे घडावे ? || दोघांचा संसार तो .... कसा रमणीय होता ... सुखानेही लोटांगण घ्यावे , एक आलिंगण ते पाता || आयुष्यात प्रत्येकाच्या नसतील सुखाचे तारे या दुखा: पाठवणी करत , घर सुखाने भरावे || येशील परतुनी तू ....तो स्वर्ण दिस असे मजला नेत्रांच्या ज्योतिनी मी ओवाळीन नाथा तुजला || सौ प्रगती कांबळी
Read more

अवघ्या विश्वात

अवघ्या विश्वात स्वप्नाच्या या विश्वात तुझे सुरेख रूप भावले ... हृदयाच्या कप्प्यात   ते मी साठवून ठेवले   प्रेमाच्या विश्वात तुझे गोड शब्द आवडले..... कळत नकळत   कधी वेडे मन माझे गुंतले .... देहाच्या या विश्वात तुझे स्पर्श धुंध झाले जणू त्या स्पर्शाने अवघे जीवन सार्थक झाले .... जीवनाच्या या वाटेवर तुझे कडवे बोल झोंबले मनातल्या मनात शब्दन-शब्द माझे फिरले .... आठवणीच्या विश्वात तुझे भावूक बोल आठवले त्या सूचक बोलात तन - मन माझे रमले .... शेवटच्या क्षणी तुझे अंधुक दर्शन झाले काहीच न   सांगता बरेच काही उमगून गेले ...... - सौ प्रगती कांबळी
Read more