EVERYTHING YOU NEED TO KNOW

लव कम अरेंज   मेरेज लव मेरेज करताना एक वेगळीच मजा असते   " आपण आता एक होणार" याचीच नशा असते माहेर सोडून जाताना , काहीच कसे वाटत नाही   सासरची माणसे देखील , आपली कधी भासत नाही   आधीच माहेरी ओळख परेड झालेली असते सासरच्यांच्या परवानगीने , पाऊल पुढे पडते   नवरोबा तर गुढघ्याला बाशिंग बांधून उभा असतो नवरीला तर नटण्यासाठी वेळ अपुरा पडतो   दोन जीव एक होताना , दोन कुटुंबे एक होतात   राग लोभ सोडून आनंदात सामील होतात   किती स्वपे पहिली असतात या दोन जीवांनी आयुष्य पटावर आता नाटक सदर होते नव्याने   नव्याची नवलाई फार काळ टिकत नाही " आपल आता पहिल्यासारख फारस पटत नाही" वाद विवाद तंटे आणि टोकाचे ते झगडे   कोर्ट- कचेरी , वकील आणि घटस्फोटाचे ते लफडे   तुझ्या माझ्या घरच्यांवरून नेहमीच होतात वाद   " तू श्रेष्ठ ?" कि "मी श्रेष्ठ!" याचाच घरात नाद   या सगळ्या वादाचे परिणाम वाईटच होतात   अशीच हि लव कम अरेंज मेरेज होतात आहे यावर उपाय मोलाचा एकच खास   तोच सोडवू शकेल तुमच...

आई कल्पनेने तुझ्या माझे मन पुलकित होते आनंदाच्या हिंदोळ्यावर उंच   झोके घेते ......... विचार तुझा माझ्या मनी मी करते मनात आठवणींची गर्दीच गर्दी होते ........... नकळत डोळ्यातुनी या नदी वाहू पाहते आठवणींची तुझ्या गोड स्मृती उमटते ........... कधी दटावले कधी लाडावलेले आनंदी दिस ते मी शोधीत आता असते ........ - सौ प्रगती कांबळी

आठवण सांग ना सजना , का छळते याद ही ... विव्हळूनी जीव हा , का जाते जाण ही || एक एक दिस मज युगा सम भासे रात्रीचे काय सांगू ? तळमळू जीव लागे || आठवणीत तुझ्या सरता सरे दिस ना रात्रीचे काय करावे ? मज काही बघ सुचेना || ढाळीत मूक अश्रू....... रात्र पुढे सरते ..... माझे मज कळेना , का मन हे गलबलते || येशील केंव्हा प्रिया तू ? मी रोज वाट पाहते रोज दिस ढळतो , पण वाट ना ही सरते || तुज विन दूर देशी एक दिस ही न जावे हीच मनीषा असता , का जीवनात हे घडावे ? || दोघांचा संसार तो .... कसा रमणीय होता ... सुखानेही लोटांगण घ्यावे , एक आलिंगण ते पाता || आयुष्यात प्रत्येकाच्या नसतील सुखाचे तारे या दुखा: पाठवणी करत , घर सुखाने भरावे || येशील परतुनी तू ....तो स्वर्ण दिस असे मजला नेत्रांच्या ज्योतिनी मी ओवाळीन नाथा तुजला || सौ प्रगती कांबळी

अवघ्या विश्वात स्वप्नाच्या या विश्वात तुझे सुरेख रूप भावले ... हृदयाच्या कप्प्यात   ते मी साठवून ठेवले   प्रेमाच्या विश्वात तुझे गोड शब्द आवडले..... कळत नकळत   कधी वेडे मन माझे गुंतले .... देहाच्या या विश्वात तुझे स्पर्श धुंध झाले जणू त्या स्पर्शाने अवघे जीवन सार्थक झाले .... जीवनाच्या या वाटेवर तुझे कडवे बोल झोंबले मनातल्या मनात शब्दन-शब्द माझे फिरले .... आठवणीच्या विश्वात तुझे भावूक बोल आठवले त्या सूचक बोलात तन - मन माझे रमले .... शेवटच्या क्षणी तुझे अंधुक दर्शन झाले काहीच न   सांगता बरेच काही उमगून गेले ...... - सौ प्रगती कांबळी

चित्रकला पाचवीतल्या वर्गातला चित्रकलेचा तो तास होता चिमुकल्या माझ्यासाठी तो खूप खास होता... || कलेची आवड कधी लहानपणीच रुजली रंग - संगतीची जाण देखील तेंव्हाच उमजली || नीर-निराळे रंग , अन रंगाचे ते प्रकार अनेक विविध कुंचले अन निरनिराळे आकार || वेळ कधी - केंव्हा - कसा निघून जाई पटकन लक्षात येई तेंव्हा , जेंव्हा धपाटा पडे धपकन || आई म्हणे , " अग पोरी , अभ्यासातही हवी गोडी" काहीच न उमगे मला , होते मी कला वेडी || प्रत्येक वेळी निरनिराळ्या रंगासाठी हट्ट होता घरातल्या भितींचाही कलेला माझ्या पाठींबा होता || शाळेतली वर्षे कशी सुळकन निघून गेली दहावीच्या वर्गात कलेची सोबत अलगत सुटली || अशीच कित्ती वर्षे भुर्कन उडुनी गेली चित्रकलेची आवड देखील धुरकट होत गेली || सहज एकदा काही दिवस गेले होते माहेरी घरातही चालू होती शिफ्टिंग ची तयारी || अडगळीच्या जागेत मदद गेले करायला जरुरीच्या सामानाची जुळवा जुळव पाहायला || रिकाम्या एका बाटली कडे लक्ष गेले चुकून बाटलीतला सफेद रंग गेला होता सुकून || रंग पाहुनी डोळ्यात , आसवे दाटुनी आली मी दुर्लक्ष केल्यानेच रंगांची आबाळ झाली || हीच...